Er zijn momenten waarop je hart sneller gaat kloppen als je de kans krijgt iets unieks op de foto te zetten. Zeker als dit plaatsvindt in bijna je eigen achtertuin. In het natuurgebied waar ik vlakbij woon, bleek een bever dan wel beverstelletje te zitten. Verschillende wandelaars gaven tips en dan ga je er toch maar eens naar op zoek.En jawel! de bever werd gespot. Hij bleek op vaste tijdstippen te voorschijn te komen en druk doende zijn burcht nest klaar te maken. Een hele toffe ervaring was dit! Ik heb mijn sigma hiervoor gebruikt en hoewel je dan trillende handjes hebt en liever geen mislukte foto's wil, moet je op dat moment met twee dingen tegelijk bezig zijn. Het object maar ook je lens. Zoals ik in mijn eerdere blog:"Mijn Lenzen" aangaf, de sigma is van nature een donkere lens. Het was die avond helder maar toch had ik het diafragma naar f/8 gezet voor een goede opening. De afstand viel mee maar ik had wel te maken met luchttrillingen door de warmte en beweging van het water door de bever. Dus wel de sportstand op de camera gebruikt om de bewegingen te kunnen bevriezen. Het is altijd belangrijk om mee te bewegen met het object als je deze stand gebruikt. De lens is zwaar en gevoelig dus ik probeerde te schieten als ik even mijn adem inhield (klein trucje). Aan de zijkant van de lens zit een focusbegrenzer. Bijvoorbeeld 10 meter of oneindig. Ik zet deze meestal op oneindig. De scherpstelling dan gericht op de oogjes en neus. Het is altijd afwachten wat de resultaten zijn maar die waren best tof en het moment zelf was heel uniek!
Blij met de resultaten. Ik zal meer van dit soort momenten delen en hoe ik dan te werk ben gegaan. Voor nu een fijn weekend🌸
ik ga naar mijn volgende opdracht toe!
